Styczniki w Busach

Każda cewka poza indukcyjnością posiada pojemność własną, na którą składa się suma pojemności poszczególnych zwojów do ziemi, pojemności między zwojami i pojemności między końcami uzwojenia. Pojemności te są szkodliwe przy pracy cewki. Dla zmniejszenia pojemności cewki stosuje się sekcjonowanie uzwojenia, specjalne rodzaje uzwojenia itp. Zastosowanie.

Cewki indukcyjne są stosowane przede wszystkim w obwodach rezonansowych odbiorników radiowych i telewizyjnych oraz jako dławiki dla prądów wysokiej częstotliwości. Oprócz tego występują w całym szeregu przyrządów, jak transformatory, mikrofony, głośniki, głowice magnetofonowe, adaptery, przekaźniki itd. Przemysł krajowy produkuje w zasadzie pełny asortyment cewek stosowanych w urządzeniach radiofonicznych i telewizyjnych.

Są to cewki antenowe, cewki obwodów wejściowych, cewki oscylatorów, eliminatorów, cewki obwodów pośredniej częstotliwości, dławiki wysokiej częstotliwości i in. CEWKI są jednym z najbardziej rozpowszechnionych elementów spotykanych w urządzeniach elektronowych, radiowych i telewizyjnych różnych firm. Składają się one z dwóch lub kilku uzwojeń nawiniętych na wspólnym stalowym rdzeniu. Uzwojenie przyłączone do źródła energii nazywa się uzwojeniem pierwotnym, uzwojenia zaś, z których odbiera się napięcie, nazywa się uzwojeniami wtórnymi.

Najczęściej spotyka się dwa typy transformatorów: rdzeniowy i płaszczowy. Transformator rdzeniowy stosuje się głównie dla wyższych napięć ze względu na łatwiejsze wykonanie izolacji. Transformator płaszczowy natomiast jest powszechnie używany przy niższych napięciach i małych mocach ze względu na mniejsze rozproszenie. Aby rozpatrzyć działanie transformatora przyjmujemy, że transformator nie ma rozproszenia, a jego uzwojenia nie mają oporności czynnej.

Gdy uzwojenie Zx podłączone zostanie do źródła napięcia, to przez uzwojenie przepłynie prąd i wytworzy w rdzeniu zmienny strumień magnetyczny ą> (fi). Wartość strumienia jest proporcjonalna do natężenia prądu Ij i do ilości zwojów Z%. Transformator podwyższając napięcie L72 obniża w tym samym stosunku prąd I2. Jeśli np. nie ma dwóch oddzielnych uzwojeń, tylko drugie uzwojenie jest przedłużeniem pierwszego i jeden z zacisków jest wspólny, to taki transformator nazywa się autotransformatorem .

Autotransformatory stosuje się tam. gdzie obwody pierwotne nie muszą być oddzielone galwanicznie od wtórnych i gdzie wymagane są niewielkie przełożenia rzędu 1,1—1,3. Często stosuje się je do kompensacji spadków napięcia w sieci zasilającej.

Rzeczywiste transformatory mają straty. Straty te są związane z magnesowaniem rdzenia i z obecnością prądu elektrycznego w uzwojeniu. Straty w rdzeniu zachodzą na skutek histerezy i prądów wirowych. Straty te zmniejsza się przez dobór materiału o wąskiej pętli histerezy i o dużej oporności elektrycznej (stal krzemowa). Aby uniknąć strat w uzwojeniach, daje się dostatecznie duże przekroje przewodów. W dobrze zaprojektowanych transformatorach osiąga się współczynnik sprawności rzędu 95% i więcej.

Styczniki w Busach
Przewiń do góry